Twan in HK

Hong Kong, ruim 9.000 kilometer verwijderd van Deurne, Nijmegen, maar vooral van Bern, Basel en Wenen. Zou het EK hier ook een beetje gaan leven, heb ik me vooraf afgevraagd. Nou.. en of het hier leeft! Ben helemaal gelukkig met het Mega Sports Pack, waar ik alle wedstrijden op zou kunnen kijken. Ik had natuurlijk graag alles gekeken, maar het tijdsverschil maakt dat vrijwel onmogelijk. De eerste poulewedstrijd was nog wel te doen (kwart voor 2 afgelopen), maar de avondwedstrijd begint hier pas om kwart voor 3 ’s nachts! Voor welk land haal je het in je hoofd om tot 5 uur ’s nachts wakker te blijven om voetbal te kijken? Juist ja, voor onze jongens! Wedstrijden van het Nederlands elftal worden hier gekeken in Grappa’s. Zoals de naam al doet vermoeden is het geen oer-Hollands bruin cafe, maar een Italiaans restaurant. Dat moeten de 2 Italianen ook gedacht hebben toen ze met Luca Toni-shirt nietsvermoedend hun vertrouwde restaurantje binnenstapten net voor de aftrap van Italia – Hollanda. Toch wel even schrikken als je dan 200 in oranje getooide mensen het Wilhelmus hoort meebrallen (zou het geen zingen willen noemen). De oranje gekte is dus hier ook flink losgebarsten! De eerst brulshirts zijn ook hier gespot en steeds meer Chinezen zie je op straat lopen met oranje t-shirts (en nee, niet iedereen heeft nummer 9, Dalai Lama achterop). Gelukkig is de douane er tot op heden in geslaagd die idiote Welpies buiten de deur te houden. Ook de wedstrijd tegen Frankrijk werd uiteraard weer in de Grappa’s gekeken. Doordat deze wedstrijd in het weekend gespeeld werd was het echt helemaal stampvol. Echt een supersfeer! Wat wil je ook als er zo ongelofelijk goed gevoetbald wordt door Nederland. Er waren opvallend maar locals te bewonderen die avond. Erg grappig is dat velen van hen de hele wedstrijd niet naar het grote scherm kijken, maar alleen naar de uitspattingen van die rare mensen in oranje kleren. Ook bij ons op kantoor leeft het EK flink. Mijn Zweedse collega was er al van overtuigd dat Zweden wel even van Nederland zou winnen, maar had Tsaar Guus even over het hoofd gezien. Ook hebben Theo en ik zweimal die Mannschaft gekeken in een kroeg in Lan Kwai Fong met onze Duitse baas. De wedstrijd tegen Kroatie was stiekem toch wel genieten (niet teveel laten blijken natuurlijk), wat niet helemaal gezegd kan worden van de wedstrijd tegen Portugal. In een kroeg vol stereotype Duitsers (Grijze matjes, oorbelletjes, fout geblondeerde lelijke dames en veel bier) waren we getuige van de grote Schweini-show. Kijk nu al uit naar de droomfinale tegen onze oosterburen!

Een ander voorbeeld van de enorme assimilatie van de Nederlanders in de Aziatische wereld was het jaarlijkse dragon boat festival in Stanley Harbour. Een dragon boat is een soort roeiboot waar 18 man op de maat van de trommelaar, die voor op de boot zit, zo snel mogelijk de finish moet bereiken. Het dragon boat festival is een van de grootste evenementen van het jaar in Hong Kong, dus daar mochten de Nederlanders natuurlijk niet ontbreken! Na 5 weken van zeer intensieve training (maar liefst 2 uur per week!) waren we er helemaal klaar voor.. dachten we. De dag begon regenachtig, wat zijn invloed had op de eerste race. We hadden namelijk geen regenpaddels, maar droogweer-paddels. We eindigden dan ook ergens achterin. Gelukkig staan de sportieve prestaties bij het dragon boat festival niet voorop, maar gaat het vooral om het feest eromheen. In een U-vorm om het raceveld heen lagen allemaal jachten en feestboten waarop mensen zonnen, eten, drinken en feesten. Onze Nederlandse boot was gelukkig gesponserd door Heineken en the Orange tree, waardoor we onbeperkt konden genieten van heerlijk, heldere koude biertjes, bitterballen en frikadellen speciaal. Heel verrassend ging dus ook de 2^e race niet fantastisch. Het feest werd er gelukkig niet minder om.

Het werk hier bevalt nog steeds erg goed. Begrijp steeds beter hoe je om moet gaan met Chinese leveranciers en hoe de Aziatische markt in elkaar zit. Ik moet zeggen dat dit proces tot flink wat frustraties heeft geleid (en nog steeds leidt), maar het is goed de vooruitgang te merken. Zo zijn de producten van mijn eerst programma hier (sporttassen en koffers) inmiddels onderweg naar Duitsland. Ik raad jullie dan ook allemaal aan volgnde maand de auto naar Duitsland te pakken en daar flink te gaan hamsteren, zodat je genoeg gespaard hebt om zo’n fantastische, door mij gesourcte, koffer mee naar huis te kunnen nemen!

Begin volgende maand begin ik een het volgende deel van mijn traineeship. Hiervoor vertrek ik naar Shanghai! Zoals het er nu naar uitziet zal ik het komende half jaar elke maand 3 weken in Shanghai en 1 week in Hong Kong werken. Met mijn Chinese collega ga ik me volledig richten op het sourcen van producten. Dit houdt voornamelijk in dat ik nieuwe leveranciers moet vinden voor producten die we in de toekomst gaan gebruiken in onze promoties. Aangezien de mensen in Shanghai, laat staan de mensen in de fabrieken, nauwelijks Engels spreken, ben ik inmiddels begonnen Mandarijn te leren. Kan ik als ik terug ben in Nederland (met kerst waarschijnlijk) eindelijk ’s horen waarover die dames achter de balie bij de Chinees over roddelen! Shanghai schijnt veel minder westers te zijn dan Hong Kong, dus ik ben erg benieuwd hoe het is daar een tijd te leven.

Ik ga nu weer lekker van de zon genieten hier. Nadat het hier ongeveer een maand non-stop geregend heeft, is het weer eindelijk omgeslagen. 33 graden en heerlijk zonnig vandaag. Vanmiddag komen mijn vrienden van de IKEA mijn ligbank voor op het dakterras brengen. Ik ben beniewd of ik deze voor het eind van de zomer in elkaar gezet krijg!

Zai jian!

Twan

Heel Hong Kong Helpt!