Twan in HK

Na vele weken van vaak frustrerend en vooral tijdrovend speurwerk naar een leuk appartement hier in Hong Kong heb ik eindelijk een nieuwe ‘crib’ gevonden! Sinds vorige week ben ik de trotse bewoner van een volledig nieuw gerenoveerd appartement in Wan Chai (bekend om leuke restaurantjes en vooral om de sleazy kroegjes). Het zit op de bovenste verdieping (16^e) van het Hip Sang Building (16/F 107 Hennessy Road) en heeft een erg cool terras met uitzicht op een sports court en vele hoge kantoren en woontorens. Binnenkort dus maar weer eens een BBQ sourcen! Meteen nadat ik de sleutel gekregen heb ben ik begonnen met de inrichting. Niet met het kopen van meubels natuurlijk, maar met een mooie tv, digitale tv (met sportpakket!) en internet. Voor de verdere inrichting ben ik op pad geweest met Carol, de vrouw van Theo. Ze bleek de ultieme bargain hunter en wist echt alle goedkope meubelzaken te zitten. Perfect dus! Om jullie even uit de Oosterse droom te helpen, ook hier in Hong Kong zitten gewoon 3 Ikea’s!

De afgelopen tijd is hier weer enorm veel gebeurd. Zo is de opening van ons nieuwe kantoor in Hong Kong groots gevierd. Op het feest waren ongeveer 150 mensen aanwezig, waaronder leveranciers, klanten, collega’s, etc. Voor de 2^e maal heb ik (wederom voor een informele gelegenheid!) het pak uit de kast gehaald. De traditionele drakendans moet ervoor zorgen dat er we ‘good business and a prosperous future’ krijgen. Laten we hopen dat het zo zal zijn. De dagen erna hebben we fabrieken in China bezocht, veel meetings gehad en vooral flink gefeest. En natuurlijk stonden voor mij voor de eerste keer de Hong Kong Rugby Sevens op het programma.

Waarschijnlijk zegt dit jullie net zo weinig als het mij in eerste instantie zei. Waarom zoveel ophef over een 3-daags rugby toernooi? Nou.. dat bleek achteraf toch wel terecht. De Sevens zijn het grootste evenement van Hong Kong. Het gaat in eerste instantie niet direct om het rugby zelf, wat ik toch heel leuk vond om te kijken. Er wordt 7 vs 7 gespeeld in plaats van 15 vs 15, waardoor het veel spectaculairder en sneller is dan het normale rugby. Maar het gaat dus vooral om het feest eromheen, op de tribunes en in de stad. Op zaterdag ben ik naar de box van Brand Loyalty gegaan en heb me goed laten informeren door mijn overfanatieke Franse collega Daisy, die het overigens niet zo eens was met het ‘Stand up if you hate the French’ dat door het hele stadion gezongen werd. Toch grappig te zien dat de Fransen zo onpopulair zijn over de hele wereld. De zondag stond in het teken van ‘the Crazy South Stand’. De zuid tribune van het HK Stadium is namelijk de plaats waar het feest echt losbarst. Qua uitdossing is het te vergelijken met het door mij zeer geliefde carnaval. Bijna iedereen op de south stand is verkleed en zingt, drinkt, danst, drinkt, kijkt rugby en drink van ’s ochtends half 9 tot ’s avonds 6. Wij waren met 8 man als Japanse Geishas verkleed en de dames als sexy Geishas. We hebben zelfs de tussenfilmpjes op de grote schermen in het stadion en de krant gehaald met onze outfits! Wat ik helemaal niet verwacht had was dat de Chinezen helemaal dol zouden zijn op ons. Op een gegeven moment moest ik echt weigeren om met hen op de foto te gaan omdat ik anders nooit thuis zou komen!

Verder heeft onze Thijs, ook wel bekend als Tiesto, Hong Kong vereerd met een bezoekje. Dit was voor Hong Kong erg speciaal, omdat hier nauwelijks grote muziek-evenementen georganiseerd kunnen worden vanwege de vele regeltjes (oa. voor geluidsoverlast) die hier gelden. We moesten dan ook een uur met de bus naar een afgelegen driving range ver buiten HK Island. In de bus gingen de geruchten al dat er geen drank te krijgen zou zijn.. en dat bleek nog waar ook! Het werd een heel speciaal feestje, outdoor en met flink wat regen, een beetje wodka-red bull en een publiek dat helemaal los ging.

Ook heb ik mijn eerste junk trip meegemaakt. Dit heeft niet zozeer te maken met een hoog verdovende middelen gehalte, maar is een tochtje met een groep mensen op een bootje, waar de muziek, drank, lekker eten en de zon rijkelijk aanwezig zijn. Vooral dit laatste heb ik geweten. Ik kon de potten aloe-vera niet aangesleept krijgen om mijn knalrode voeten, benen, hoofd en armen een beetje verlichting te geven. Ik kan nu al niet wachten op de volgende junk-trip (met de net aangeschafte factor 30 zonnebrand!)

Deze trip zal ik dan meemaken als Hong Kong resident! Na 2 eerdere pogingen die door het hoge bureaucratische gehalte hier mislukten (ja, ook hier kunnen ze er wat van) heb ik nu een HK ID-card, waarmee je sneller door de douane kan, verzekeringen kan afsluiten, etc. Erg praktisch dus. Bij de aanvraag kreeg ik nog een blaadje met wat tips erop die ik jullie niet wil onthouden: ‘The following tips may help to take a good photo for your smart ID card: 1. Face the camera with an easy expression. 2. Have plenty of sleep and rest to maintain a fresh and lively look.’ Toch aardig van de overheid hier dat ze willen dat je zo goed mogelijk op de foto staat. Of het gelukt is laat ik aan jullie over. Ik vrees echter dat ik niet helemaal aan de voorwaarden voor een goede foto voldaan heb.

Tenslotte ook nog wat minder nieuws vanuit deze kant van de wereld. Het ziet er naar uit dat ik eind mei aan deze kant zal blijven in plaats van af te reizen naar Frankrijk voor de Corporate Meeting en naar Nederland voor een korte vakantie. Het fort moet bewaakt worden en ik ben hiervoor de uitverkorene. Hoewel dit een flinke teleurstelling voor me was, is het natuurlijk geen straf om hier te moeten blijven. Ik hou jullie natuurlijk op de hoogte als ik meer weet over een bezoek aan Nederland (wellicht met kerstmis).

Groeten Twan

Home sweet home