Twan in HK

Heeyz mensen!

Heel erg leuk om hier al jullie reacties te lezen! Ik begin me al aardig thuis te voelen in deze aparte stad. Helemaal nu in het begin verbaas ik me continu over de vele vage gebruiken van de mensen hier. Het begint al met de manier van lopen. Ongeveer overal waar je loopt, in de metro, op straat, in één van de talloze winkelcentra, wordt je omver gelopen door de totaal onlogisch lopende Chinezen. Het schijnt de Chinezen vroeger namelijk niet geleerd te zijn dat het mogelijk is gewoon rechtdoor te lopen in een normaal tempo. Constant vliegen er links er rechts mensen voor je door. De truc schijnt te zijn (gouden tip van m’n collega Theo) om ze niet aan te kijken en gewoon rechtdoor te lopen. Tot op heden werkt dit uitstekend en beweeg ik me als een soort van bulldozer door de straten van HK . Wat ook erg grappig is, zijn de geluiden die de Chinezen maken. De hele dag door wordt er vrolijk gesmekt en geboerd door m’n Chinese collega’s alsof het een lieve lust is. De goede opvoeding die ik van thuis heb meegekregen blijkt dus niet helemaal culture-proof.

Waar ik nog maar moeilijk aan kan wennen is de gedienstigheid van de mensen hier. Je mag hier echt helemaal niets zelf doen. Je koffer de lift in tillen, je servet uitvouwen, je drankje inschenken.. vergeet het maar. Vandaag heb ik echt het toppunt hiervan meegemaakt. Om 8 uur ’s avonds kwam iemand van de huishouding langs op m’n hotelkamer. Snapte niet goed waarom, want alles zag er schoon uit (en ik kan het weten als ex-schoonmaker natuurlijk!). Wat bleek? Er was vergeten mijn deken een kwartslag terug te slaan… ongelofelijk toch?!?

Maar goed, wat heb ik de afgelopen week allemaal meegemaakt? Woensdag heb ik voor het eerst kennis gemaakt met China. HK bleek niet zomaar een provincie van China te zijn. Je moet -met je China visum- de enorm grondige inspectie bij 2 douaneposten door voor je China inkomt. We hebben 2 fabrieken in Shenzhen bezocht. Wat voor lopende Chinezen geldt, geldt ook voor rijdende Chinezen. Ze bakken er echt helemaal niets van. Verkeersregels lijken hier niet te bestaan en mochten ze bestaan, dan worden ze niet nageleefd. Ik heb in elk geval nog niet eerder 3 aanrijdingen op 200 meter wegdek gezien. Eén ervan kreeg het voor elkaar om met z’n toyota onder de zijkant van een truck terecht te komen. Het was wel een behoorlijk contrast tussen het luxe leven op HK Island en het leven bij de fabrieken. De mensen wonen hier gedurende het hele jaar bij de fabriek en gaan alleen met Chinese New Year (begin februari) een paar weken naar huis. Gelukkig is vorig jaar de arbeidswetgeving flink wat strenger geworden, waardoor ze nu steeds meer rechten krijgen en maximaal 5 dagen per week mogen werken.

Het werken op het kantoor is ook totaal anders dan in Nederland. De hele dag door hoor je, naast het eerder besproken gesmek en geboer, Chinees getetter. Best wel vaag om de mensen om je heen niet te verstaan. Erg grappig is dat ze elk telefoongesprek eindigen met ‘OK BYE BYEEEEE!’. Alarmerend is dat je het blijkbaar na een tijdje over gaat nemen. Theo, zelf ook slachtoffer van het OK BYE BYEEEE-virus, verzekerde me dat ik binnen een paar weken zelf zo ook m’n telefoongesprekken en afscheidsgroeten zal doen. Ben benieuwd… Ook zijn de dagen hier langer. Elke dag werk je tot een uur of half 7/7. De dagen vliegen tot nu toe echter voorbij.

Behalve voor inspanning zijn er hier ook voldoende mogelijkheden voor ontspanning. Ben al in een Russische Ice Bar (vriescel met flink wat wodka) beland en heb al kennis gemaakt met de beruchte (oneetbare) Jelly Shots. Verder kun je hier echt heerlijk eten. Moet zeggen dat het in het begin erg teleurstellend was dat nummertje 34 geen rijst met babi pangang bleek te zijn (dat kennen ze hier namelijk helemaal niet!). Het is hier gebruikelijk om allerlei kleine porties te bestellen en die te delen met een hele groep. Heel goede manier natuurlijk om alle onbekende delicatessen te leren kennen. Ik moet nog wel wat wennen aan het eten met stokjes. Gelukkig gaat het steeds beter, want ik wil niet de eerste persoon op aarde zijn die in HK omkomt van de honger. Ik heb overigens speciale melk gekocht om toch een beetje Sonja Bakker verantwoord bezig te zijn.

Ook heb ik afgelopen zondag voor het eerst gehiked. Wat jullie misschien niet weten is dat HK erg bergachtig is en vele hikeroutes zijn. Echt een goede manier om even te ontsnappen aan de hectiek van alledag en te genieten van de natuur hier. Ik ga dit weekend op zoek naar een goed stel loopschoenen, rugzak en bidon, want die pasten niet meer in mijn 13kg te zware koffer. Na zondag tijdens de hike eerst onze brakheid eruit gelopen hebben, zijn we daarna naar een mooie jachtclub gegaan om daar te genieten van een lekker biertje en (hoe kan het ook anders) wat heerlijke hapjes.

Wat staat er deze week op het programma? Ik ben deze week begonnen met het zoeken naar een appartement en zal mijn zoektocht deze week voortzetten. Ik ga een beetje sfeer proeven in verschillende delen van de stad om te kijken wat een leuke buurt is om te wonen. Ik zit in elk geval nog minimaal 2 weken in m’n hotel, dus ik heb nog eventjes de tijd om wat te vinden. Verder ga ik morgen weer naar China, naar Guangzou, op fabrieksbezoek. Morgenavond gaan we misschien naar het Duindigt van HK, Happy Valley. Eens kijken of het wedden op paardenrennen net zo goed gaat als het wedden op voetbalwedstrijden. Verder zal het (sommigen van) jullie deugd doen te horen dat vrijdag een karaoke-avond op het programma staat en ik mijn ongeëvenaarde zangtalent (of gebrek eraan) weer de vrije loop kan laten.

Groeten vanuit HK. OK BYE BYEEEEE!!!

Twan

Inburgeren…